28 września 1939 r. oblegana przez Niemców Warszawa skapitulowała. Decyzja kierujących obroną polskiej stolicy (w tym m.in. gen. Juliusza Rómmla i prezydenta Stefana Starzyńskiego) wynikła ze zwiększającej się z każdym dniem liczby ofiar oblężenia, przy równoczesnym wyczerpywaniu się m.in. amunicji i żywności oraz brakiem perspektyw na odsiecz ze strony wciąż walczących jednostek Wojska Polskiego.

Zwiększała się ponadto presja militarna ze strony Niemców, co przejawiło się nieustającym ostrzałem artyleryjskim Warszawy oraz przeprowadzonym trzy dni wcześniej pierwszym w dziejach nalotem dywanowym, w efekcie którego śmierć poniosło ok. 10 000 mieszkańców miasta.   

Do podpisania kapitulacji doszło na terenie Fabryki Silników Lotniczych Skody, przy obecnej Al. Krakowskiej na Okęciu. Stronę polską reprezentował jeszcze do niedawna dowódca Armii „Poznań” gen. Tadeusz Kutrzeba. Ze strony niemieckiej kapitulacje przyjął gen. Johannes Blaskowitz, podczas kampanii wrześniowej dowodzący niemiecką 8. Armią, której jednostki jako pierwsze dotarły 8 września pod Warszawę.  

Szacuje się, że w trakcie niemieckiego oblężenia oraz nalotów przeprowadzanych już od pierwszego dnia niemieckiej inwazji zniszczeniu uległo ok. 10 % zabudowy polskiej stolicy.

Przemysław Mazur